تبليغاتX
مرکز مشاوره و روان شناختی مهرآرا

 

 

چند وقت به چند وقت خود را آرام و به دور از استرس حس می كنید؟

 

1 - پیش از شروع، مكانی را انتخاب كنید كه ساكت و به دور از كوران هوا و نور زیاد باشد. از لباس های خود كم كنید و در محلی راحت بنشینید یا دراز بكشید.

 

2 - دست ها را در دو طرف قفسه سینه قرار دهید و چشم ها را ببندید. عمل دم را به آرامی و از راه بینی انجام دهید. عبور هوا را از سوراخ های بینی و حلق به داخل شش های خود مجسم كنید. بگذارید قفسه سینه شما با حركت كف دست هایتان به طرف بیرون، انبساط یابد.

 

3 - عمل بازدم را از راه بینی یا دهان انجام دهید، به آرامی دست ها را به طرفین قفسه سینه فشار دهید تا مطمئن شوید هوای درون شش ها كاملاً خارج شده است.

 

4 - این تنفس دیافراگمی را در حدود پنج دقیقه انجام دهید. سپس كف دست ها را به اطراف بدن پایین بیاورید و یا آنها را بین كمر و زانو قرار دهید؛ آرام و عمیق نفس بكشید و دم و بازدم خود را مجسم كنید.

 

5 - مكان زیبایی را مجسم كنید. جایی كه در آن واقعاً احساس آرامش می كنید. این مكان ممكن است یك باغ، ساحل رودخانه، كوه یا نقطه زیبای خاصی باشد. با تمام احساس و به وضوح این مكان را در ذهنتان مجسم كنید.

 

6 - در ذهنتان مجسم كنید كه از این مكان زیبا لذت می برید، و احساس آرامش و نشاط می كنید. جمله هایی را تكرار كنید كه از لحاظ روحی این حالت را در شما تقویت می كند: نظیر: «كاملاً احساس آرامش می كنم.» و یا «خوشحال و آرام هستم» و تا آنجا كه دوست دارید، در این مكان بمانید.

 

7 - وقتی آماده شدید، در ذهن خود مجسم كنید که به مكان قبلی خود باز می گردید، اندام های خود را بكشید و به آرامی چشمان خود را باز كنید و بعد یك لیوان آب بنوشید. شما، هر زمان كه به آرامش نیاز داشتید، می توانید به این مكان بازگردید. فقط كافی است چشم ها را ببندید، نفس عمیق بكشید و این صحنه را دوباره مجسم كنید. با تمرین منظم، به سرعت آرامش خود را باز می یابید.

 

+ نوشته شده توسط حمیدی -روان شناس بالینی در دوشنبه 21 بهمن1387 و ساعت |
 

 

بهداشت رواني

 در زمينه  بهداشت رواني  تعاريف زيادي شده است كه در اين مقاله  به چند  مورد آنها اشاره مي شود:

«»(( بهداشت رواني عبارت  از احساس با هدف بودن  در زندگي و داشتن  معنا  در زندگي ، احساس مثبت داشتن نسبت به خود واطرافيان خود ،  لذت بردن  از زندگي ،‌پذيرفتن  خوبي ها  و بدي هاي زندگي نداشتن  احساس دلشوره  ونگراني واندوه  وهمواره  پيش بردن زندگي  با روحيه  اي سرشار از اميد  و آرزو)) .

((بهداشت رواني احساس خوشايند و مطلوبي است كه فرد  از بودن خود دارد واينكه احساس مي كند  اغلب  اوقات  مي تواند  به خواسته هاي خود برسد )).

((بهداشت رواني يعني داشتن  رضايت خاطر فردي اجتماعي  نسبت  به خود وجامعه  وهمچنين  رضايت جامعه  نسبت  به خود فرد به نحوي كه موجب پويايي  و حركت  انسان  به طرف كمال گردد)).

هدف ما  در بهداشت  رواني پيشگيري از بروز بيماري  رواني است تا سلامت  رواني فرد  بالا رود ،‌به همين  علت  ما حداقل معيارهاي  سلامت رواني  را بيان  مي كنيم.

حداقل معيارهاي سلامت رواني  براي هر فرد :

 

1- فرد بتواند با ديگران  وجامعه  خود ارتباط  برقرار كند.

2-  مقررات  اجتماعي  خود را بشناسد و آنها را بپذيرد .

3-  استعداد و توانائيهاي خود را بشناسد.

4- به ديگران  وابستگي  افراطي  نداشته باشد.

5-  اعتماد به نفس داشته باشد .

چگونه به  بهداشت رواني خود كمك كنيم

مشكلاتي  كه گريبانگير  انسانها  مي شود  بسيار گوناگون  ومتنوع  است واقعا ًًٌٌ نمي توان هيچ  رهنمود  همگاني  براي حفظ  سلامت رواني ارائه  كرد . با اين حال تجارب روانشناسان  چند پيشنهاد  همگاني  بدست مي دهد :

1- احساسات  خود را بپذيرد .

هيجانهاي  شديد  ممكن است  ايجاد دلواپسي ونگراني  بكنند  .  خشم ،‌اندوه ،‌ ترس ،‌ احساس دست نيافتن  به آرزوها وهدف ،‌همگي هيجانهاي ناخوشايند  هستند كه ممكن است  بانفي  آنها  از اضطراب  در امان باشيم.

 

در حالي كه بسياري  از موقعيتها ،‌ بروز هيجانها ي ناخوشانيد را بايد  يكبار واكنش بهنجار طبيعي را به حساب آورد . هيچ  علتي براي اندوهگين  شدن از احساس غربت ( در اولين برخورد  با يك  موقعيت  جديد ) يا احساس  ترس به هنگام  يادگيري  يك مهارت  جديد ( مثال يادگيري نوعي ورزش )  يا احساس خشم  نسبت  به كسي كه  به عهده   خود وفا نكرده وجود ندارد .

اين احساسات  وهيجانات  طبيعي هستند  وقبول آنها  بهتر از نفي آنهاست  .هنگامي  كه نتوان  هيجاني  را مستقيما ً ابراز داشت .( مثلاً  شايد عاقلانه  نباشد كه سر رئيس تان داد بزنيد) براي رهايي  از فشار رواني  بهتر است  راهي  براي تخليه  آن هييجان  پيدا كرد .

 پياده روي طولاني  - بازي فوتبال يا  تنيس يا هرنوع  ورزش  ديگر  يا  درميان  گذاردن  مسئله  با يك  دوست صميمي وهمدل مي تواند  خشم  شما را فرو نشاند.

2-  ببيند در چه  زمينه هايي آسيب پذير است.

 شناخت  موقعيت هاي (مكاني - زماني - اشخاص) كه شما را  خشمگين  مي كند يا باعث  عكس العمل شديد  درشما  مي شوند  مي تواند  شما را در برابر  فشار رواني  محافظت   كند شايد  افراد ويژه  اي  شما  را خشمگين  مي كند  دراين صورت  مي توانيد از آنان  اجتناب  كنيد. يا بكوششيدتا در آن چه چيزي است كه شما را ناراحت  مي كند . شايد  اين اشخاص  بساير متعادل و از عزت  نفس  بالايي  برخوردارند  وهمين در شما  احساس  ناامني  ايجاد مي كند  .سعي كنيد موقعيت  ياد شده  را به صورت  جديد  واز بعد مثبت  ببينيد .

 

3

  بسياري  از مردم  به ويژه  وقتي احساس نگراني ودلشوره  مي كنند  كه با فشار  كار روبه رو باشند. با  برنامه ريزي و فاصله  گذاري  دقيق  بين كار  و كوشش  هاي خود مي توانيد  از احساس  در ماندگي  در دقايق آخر  كار جلوگيري  كنيد .

هركاه براي رسيد ن  به كالس يا محل كار يا سر قرار ها عمدا وقت بيشتري اختصاص  دهيد - بيشتر از آن  چه لازم  مي دانيد- در اينصورت  يكي از علل فشار رواني  خود را از بين  برده ايد .

3-  استعداد و رغبت هاي خود  را بپرورانيد

سعي كنيد  از فرصت ها براي آزمايش  استعداد  هاي ورزشي  ،‌مهارت هاي  جسماني ،‌ علايق تتحصيلي  موسيقي - هنر- نمايش وانواع  پيشه هاي  ديگر استفاده  كنيد . غالباًهرچه  درباره ي  يك موضوع  بيشتر بدانيد  آن موضوع  به همراه  آن زندگي  ،‌ گرمي  و لذت  بيشتري  براي شما  پيدا مي كند  علاوه بر اين احساس  شايستگي  ناشي از نسبت يافتن  به مهارتها  نقش بسيار  زيادي  در بالا بردن  اعتماد  دارد . افسردگي   وغمگين  بودن غالبا ً بر اثر  كاهش فعاليت اي  پاداش  بخش  به وجود  مي آيد .

4- با  ديگران  روابط صميمي  برقرار كنيد .

4

4

ريشه ي  اصلي  بيماريهاي  رواني  احساس (( تنهايي و انزوا )) است   ما انسانها  موجودات  اجتماعي  هستيم  وبه

حمايت  ،‌ دلگرمي  و  پشتيباني ديگران   نيازمنديم .هر گاه  همه توجه  خود را  فقط  به مشكلات  خودمان  معطوف كنيم  دراين صورت  گرفتار  يك دل مشغولي  ناسالم  خواهيم شد  . ا زطريق  درميان نهادن   نگراني  هاي خود   با ديگران  غالبا ً  مي توانيم   مشكلات  خود را  روشن تر و از ابعاد  گوناگون  ببينيم  . علاوه  براين توجه  وعلاقه  به رفاه  وخشنودي انسان هاي  ديگري كه تنها  ودرگير  مشكلات  هستند  مي تواند  براساس  عزت نفس  بيافزايد .

5-  به موقع  از ديگران  كمك بخواهيد

وقتي احساس  مي كنيد  كه دركار  حل وفصل  يك مشكل  پيشرفتي نداريدموقع آن رسيدكه  است كه در صدد  ياري خواهي  از متخصصان  مانند روانشناسان  باليني  يا مشاوره  ،‌ روانپزشك  يا  درمانگر  آموزش  ديده  ي ديگري  برآييد.

ميل به كمك  خواستن  از ديگران  خود نشانه  پختگي  عاطفي  شخص است   نه  نشانه  ضعف  او

6-از شوخ  تبعي براي كم كردن  فشار رواني استفاده كنيد .

7- با تقويت  باورهاي  مذهبي  واعتماد  به كمك  و ياري خداوند .


+ نوشته شده توسط حمیدی -روان شناس بالینی در یکشنبه 20 بهمن1387 و ساعت |

 

اثرات و فواید برنامه ریزی

1- برنامه ریزی ، استفاده هوشمندانه از وقت ، توانائی و امکاناتی است که شما دارید. بنابراین کسی که برای رسیدن به اهدافش برنامه ریزی می­کند از به هدر رفتن اوقات، استعدادها و امکانات خود جلوگیری می­کند.

2- برنامه ریزی، باعث وقت و نظم در انجام کارهای روزانه فرد می شود و کارها به صورت هماهنگ و منظم در می آید.

3- برنامه ریزی یکی از روشها و راه حلهای مؤثر در از بین بردن اضطراب و نگرانیهاست. اگر دانش آموزان با اعلام موعد امتحانات ، مضطرب و نگران می­شوند و با عجله و شتاب در فرصت باقیمانده درسها را مطالعه می­کنند. از این رو برنامه ریزی به شما کمک می کند تا به مرور درسها را خوانده و بیاموزید. لذا براحتی می­توانید از عهده امتحانات برآئید.

4- برنامه ریزی در افزایش میزان درک و یادگیری شما بسیار اثر می گذارد و علاوه بر این شما را از سرگردانی و نگرانی نجات می دهد. زیرا در بسیاری از موارد دانش آموزانی برای مطالعه کنار میز می نشینند ولی نمی دانند چه درسی را بخوانند و یا چه مقدار از کتاب را تا چه مدت زمان مطالعه کنند از این رو مدتی را صرف فکر کردن در مورد این موضوع و پس از مدتی سرگردانی شروع به مطالعه می کنند. ولی اگر برنامه درستی داشته باشند می دانند چه درسی را مطالعه کرده و تا چه مدت زمانی آنرا بخوانند و همین مسأله به ظاهر کوچک تأثیر زیادی در یادگیری دارد و بدین وسیله می توانید زود به اهداف خود برسید.

5- برنامه ریزی در واقع روشی مؤثر در بالابردن میزان وقت کارآیی و توانائی مغز شماست. با توجه به این نکته شما می توانید با کوشش بیشترین مطالب را بیاموزید.

6- برنامه ریزی در شما ایجاد علاقه خواهد کرد. یعنی اگر شما به صورت مرتب تکالیف درسی خود را انجام دهید کارهایتان در آخر سال تحصیلی سبک و امتحان دادن برای شما آسان می شود ولی اگر بدون برنامه بودید ، درسها روی هم انباشته می شود و این مسأله یادگیری شما را دچار اشکال کرده و باعث می­شود درسهای جدید را خوب بیاموزید و به مرور زمان ، احساس عقب ماندگی ، ضعیف بودن ، بی حوصلگی تنفر از درس و مدرسه و دلهره شکست می­کنید و بالاخره از موفقیت دور خواهید ماند.

7- برنامه ریزی، تمرکز حواس را آسان می کند و ذهنتان را برای یادگیری بهتر آماده می سازد.

چگونه برنامه ریزی کنیم؟

یکی از عاقلانه ترین و مشکلترین اصول آموختن و زندگی ، برنامه ریزی است. با مطالعه موارد بالا عاقلانه بودن برنامه مشخص می شود اما مشکل بودن آن : علاوه بر وسوسه ها و مزاحمتهای گوناگون، اغلب وقفه ها و فاصله های ناخواسته ای نیز ایجاد می شود که در برنامه پیش بینی نشده بود. با این وجود اگر علاقه ای به تحصیل خوب و زندگی منظم دارید، طرح یک برنامه بسیار ضروری است و مهمتر از آن این است که آن را با جدیت به مرحله اجرا در آمورید. اساس برنامه این است که هر کاری را در جای خودش انجام دهید . اعتدال و میانه روی را به وقت مراعات کنید یعنی برنامه را به گونه ای تهیه کنید که مطالعه ، تفریح ، استراحت ، تغذیه ، ورزش .... همه متناسب و کافی باشد. لذا پر خوانی فشار بیش اندازه به خود مطالعه فوق العاده زیاد کم کردن وقت استراحت و تفریح و تغذیه ناکافی و عدم فعالیت بدنی و ورزش ، زیان آور است و کار را خسته کننده و زیانبار می کند شما در طول روز وقت زیادی برای مطالعه ، تفریح و ورزش دارید که با برنامه ریزی از اتلاف آن می توانید جلوگیری کنید: برنامه ای را که برای خود طرح می­کنید بستگی به برنامه کلاسها، فعالیتهای جنبی ، کرا و ساعت های استراحت شما دارد.

سعی کنید برنامه شما با واقعیتهای زندگی شما هماهنگ و منطبق باشد و با توجه به سایر فعالیتهای اجتماعی و موانع احتمالی تهیه شود.

در برنامه ریزی نکات ذیل را مورد توجه قرار دهید:

1- واقع گرا باشید . یعنی با عنایت به نیازهای شخصی برنامه تهیه کنید و ساعاتی از روز را برای مطالعه در نظر بگیرید و ساعاتی را برای کارهای اجتماعی و تفریح و استراحت و ساعاتی را برای کارهای موظف تعیین کنید و بعضی اوقات روز را آزاد بگذارید . تعیین اوقاتی برای کارهای اجتماعی می­تواند اطمینان بخش باشد ، زیرا هنگامی که مطالعه می کنید می دانید اوقات شادی نیز در پی دارید و در نتیجه با علاقه و تمرکز حواس مطالعه خواهید کرد. بیشتر مردم ، وقتی برای اولنی بار برنامه تهیه می کنند، تمام ساعات بیداری را برای انجام کارهای مختلف در نظر می گیرند و در نتیجه احساس خستگی می کنند که واقعاً هم همین طور است، بالاتر از آن سراسر زندگی دانش آموز تقریباً آکنده از درگیری است و کارهای غیر منتظره زیادی در پیش رو دارد. بنابراین باید هدف آزادی را برای رسیدگی به این امور پیش بینی کرد.

2- برنامه باید انعطاف پذیر باشد. یعنی اگر برای شما اتفاق غیر مترقبه ای پیش آمد و شما را از انجام برنامه طرح ریزی شده بازداشت در چنین مواردی بتوانید وقت تلف شده را جبران کرده و جریان برنامه را ادامه دهید. بنابراین باید اوقاتی را به عنوان وقت آزاد پیش بینی کرد تا بتوانی عقب ماندگیها را جبران کنید.

3- برای هر درسی که در نظر می گیرید، لااقل دو ساعت مطالعه و تمرین انجام دهید و همین مسأله را با تکرار به عادتی برای خود تبدیل نمائید و وقتی مطالعه شما منظم باشد، از تحصیل لذت خواهید برد.

4- سعی کنید پس از یک هفته درسها را مرور کنید . باید فرصتی را در طول هفته برای مرور معین کرده و یاد گرفته های خود را تازه کرده و حضور ذهنتان را افزایش دهید. اهمیت مرور از آن جهت است که ذهن شما قدرت می یابد تا درس را به صورت مجموعه ای از اطلاعات بهم پیوسته بیاموزید و نگهداری کند و نسبت به درس، دید کلی بیابید علاوه بر این که با مرورهای هفتگی هر لحظه برای امتحان آماده خواهید بود و هیچ گونه اضطراب و دلهره ای نسبت به امتحانات نخواهید داشت.

5- در هر ساعت مطالعه یک ربع استراحت کنید. توجه داشته باشید بین ساعتهای مطالعه، وقفه کوتاهی قرار دهید تا استراحت کرده و به ذهن فرصت بدهید تا بهتر مطالب را آموخته و نگهدارد.

6- سعی کنید موضوع مطالعه را متنوع قرار دهید. زیرا چنانکه موضوع درسها یکنواخت باشند باعث خستگی می شود ولی چنانچه موضوع مختلف باشد تمرکز بهتری خواهید داشت.

7- جمعه روز استراحت، نظافت و دید و بازدید و انجام کارهای ضروری است. استراحت کافی در این روز خستگی یک هفته تلاش و کار سخت را از شما درو می­کند و مغز را برای یادگیری بهتر آماده می سازد در این روز درسها و تکالیف لازم خود را هنگام صبح انجام دهید.

8- در صورتی که قسمتی از برنامه شما نیاز به تعویض دارد، حتماً آن را با دقت عوض کنید تا برنامه برای شما عملی شود.

 

تذکرات مفید

الف: مهمتر از طرح برنامه، این است که با شدت و قدرت هر چه تمامتر به آنچه تصمیم گرفته و برنامه­ریزی کرده اید عمل کنید و با اشتیاق و علاقه در برابر مزاحمتها ، کشمکشها و احساسات زودگذر مقاومت کرده و از هر لحظه بخوبی بهره برداری کنید و برای بدست آوردن این عادت بکوشید.

ب: تهیه برنامه مناسب در وهله اول بدن خطا و اشتباه نخواهد بود و از همین رو به تمرین و آزمایش نیاز دارد. اگر اولین برنامه شما عملی نبود آن را در حد وامکان تغییر دهید و با توجه به توانائیهای خودتان دوباره تهیه کنید. زیرا یک برنامه خوب می تواند، همچون داروئی از فشارهای روحی و نگرانیها بکاهد . به یاد داشته باشید که از معلمان و مشاورین و دوستان خوب و والدین نیز می­توانید کمک بگیرید.

ج: آنچه شما را در اجرای برنامه پیروز می کند، ایمان به هدفهائی است که می خواهید به آنها دست یابید. اگر در اجرای برنامه سست و ضعیف شدید مروری مجدد و عمیق به اهداف خود داشته باشید و این نکته را فراموش نکنید:

 

هر اندازه ایمان به هدف و میل به پیشرفت در شما باشد به همان میزان از برنامه خود سود خواهید برد.

 

 

+ نوشته شده توسط حمیدی -روان شناس بالینی در یکشنبه 20 بهمن1387 و ساعت |

 

«ارزشیابی» یا به قول رایج در مدرسه ها ، امتحان، یکی از ارکان مهم آموزش و پرورش و بخش جدایی ناپذیر آن است. باید دانست که آموزش و پرورش فرایندی متشکل و به هم پیوسته است که تمام مراحل آن به گونه ای سازمان یافته برای رسیدن به هدفی معین ایجاد شده اند 

در پایان هر یک از برنامه های آموزشی، معلمان علاقه مندند میزان تغییرات حاصله در رفتار دانش آموزان را بررسی کنند تا معلوم شود، چه اندازه به هدف های مورد نظر نزدیک شده اند. این عمل را اصطلاحاً ارزشیابی یا امتحان گویند که در نگرش های نوین برخلاف گذشته، دارای هدف های مهم تر و گسترده تری است.

اینک، ارزشیابی و ۹6 نکته مهم درباره ارزشیابی

۱- ارزشیابی، یکی از ارکان هر برنامه آموزشی است.
۲- ارزشیابی، به طور اخص نظارت اندازه گیری کیفیت، کمیت و نوع تغییرات حاصل شده در رفتار دانش آموزان است.
۳- ارزشیابی، آگاهی از میزان کارآیی و کارآمدی به طور اعم عوامل مؤثر در آموزش و پرورش است.
۴- ارزشیابی، تنها به امتحانات پایانی محدود نمی شود.
۵- ارزشیابی وسیله ای کارآمد و بی بدیل است برای هدایت مستمر یادگیری دانش آموزان.
۶- ارزشیابی برای برنامه ریزی، تدریس و تصمیم گیری، امری ضروری و پایه ای است.
۷- ارزشیابی مطلوب، مستقیماً در بهبود یادگیری دانش آموزان مؤثر است.
۸- دانش آموزان نیز از طریق ارزشیابی به نقاط ضعف و قوت خود پی می برند.
۹- ارزشیابی مستمر، باعث مرور و باز تولید مطالب آموخته شده توسط دانش آموزان می شود.
۱۰- ارزشیابی مستمر، نظارت گام به گام بر تحقق هدف های رفتاری است.
۱۱- معلم از طریق ارزشیابی روش تدریس و طرح درس خود را ارزیابی می کند.
۱۲- امتحان وسیله ای است مناسب برای تفهیم هدف های درسی به دانش آموزان.
۱۳- نتایج امتحانات موجب شناخت تفاوت های فردی دانش آموزان می شود.
۱۴- امتحان نباید وسیله تهدید امنیت روانی دانش آموزان شود.
۱۵- ارزشیابی دانش آموزان، نباید تحت تأثیر قضاوت شخصی و حالات عاطفی معلم قرار گیرد.
۱۶- در جریان ارزشیابی باید سعی کرد فضای روانی مناسب و خالی از اضطراب برای بچه ها فراهم کرد.
۱۷- سؤال های امتحانی باید با محتوای مواد آموزشی سازگار باشند.
۱۸- سؤال های امتحانی را باید از مطالب مهم تر محتوای آموزشی که بر یادگیری آنها تأکید شده است، طرح کرد.
۱۹- سؤال های امتحانی باید توانایی دانش آموزان را در سطوح مختلف یادگیری بسنجند.
۲۰- سؤال های امتحانی باید معرف واقعی هدف های آموزش درس مورد نظر باشند(سنجش کارآمد).
۲۱- خطای اندازه گیری آزمون باید کم باشد تا باعث اعتبار آن شود.
۲۲- هدف نهایی از انجام امتحان، بهبود کیفیت یادگیری است.
۲۳- در طراحی سؤال های امتحانی از جدول دو بعدی (هدف های رفتاری- فهرست محتوا) استفاده شود.
۲۴- با توجه به برآیند یادگیری، از انواع ابزار آزمون استفاده شود.
۲۵- متن سؤال های امتحانی با بیانی ساده و روشن و دور از ابهام نوشته شود.
۲۶- از طرح پرسش های چند پهلو و گمراه کننده جداً اجتناب کنید.
۲۷- متن سؤال ها را به صورت جملات مثبت بنویسید.
۲۸- سؤال های امتحانی را عیناً مانند سؤال های کتاب و به صورت کلیشه ای ننویسید.
۲۹- از دادن حق انتخاب به دانش آموزان برای این که از میان سؤال ها چند سؤال را انتخاب کنند و پاسخ  دهند،  خودداری کنید.
۳۰- هر سؤال امتحانی باید مستقل از سؤال های دیگر باشد.
۳۱- سؤال های امتحانی را از ساده به مشکل بنویسید.
۳۲- اگر امتحان دارای سؤال های متنوع است، آنها را گروه بندی کنید و سؤال های هر گروه را به دنبال هم بنویسید.
۳۳- سؤال های کتبی را طوری بنویسید که به آسانی خوانده شوند.
۳۴- سؤال ها را با فاصله مناسب بنویسید.
۳۵- سؤال های انشایی را در ورقه ها یا جزوه جداگانه و سؤال های عینی را نیز در ورقه جداگانه بنویسید و در امتحان ابتدا سؤال های عینی را به دانش آموزان بدهید، بعد سؤال های انشایی را.
۳۶- ایجاد شرایط فیزیکی و عاطفی مناسب در جلسه امتحان ضروری است.
۳۷- فضای امتحان باید خالی از عوامل برهم زننده تمرکز حواس دانش آموزان باشد.
۳۸- در جلسات امتحانی با فردفرد دانش آموزان رابطه ای دوستانه و محبت آمیز برقرار کنید.
۳۹- دانش آموزان را در مورد نحوه امتحان راهنمایی کنید.
۴۰- ورقه های امتحانی را به صورت ناشناخته تصحیح کنید.
۴۱- در تصحیح اوراق امتحانی ابتدا سؤال اول را در تمام اوراق تصحیح کنید. سپس سؤال دوم را و بعد سوم و به همین ترتیب تا آخر.
۴۲- محتوای سؤال های امتحان را از آنچه تدریس شده است، استخراج کنید.
۴۳- سعی شود سؤال های امتحانی پایایی و ثبات داشته باشد.
۴۴- سؤال های مرحله ای را طوری طرح کنید که دانش آموزان بتوانند در یک جلسه درس به آنها پاسخ دهند و دنباله امتحان به زنگ تفریح نکشد که باعث حواس پرتی دانش آموزان شود.
۴۵- ارزشیابی را جزئی از فرایند آموزش بدانید نه به عنوان نقطه پایانی تدریس.
۴۶- راهبردهای آموزش و ابزار ارزشیابی، باید با هم سازگاری داشته باشند.
۴۷- سؤال های امتحانی طوری طرح نشوند که فقط محفوظات دانش آموزان را بسنجند.
۴۸- از طرح سؤال های بسیار سخت و بسیار آسان خودداری شود.
۴۹- ارزشیابی نباید جای هدف های آموزش را بگیرد و به عنوان هدف مطرح شود.
۵۰- ارزشیابی و امتحان را همانند سایر فعالیت های آموزشی بدانیم.
۵۱- ارزشیابی تنها برای صدور جواز عبور شاگرد از یک پایه به پایه دیگر نیست.
۵۲- ارزشیابی باید وسیله پیش بینی باشد،  یعنی نشان دهد که شاگرد در چه زمینه ای می تواند به موفقیت برسد.

۵۳- ارزشیابی را نباید صرفاً به منظور نمره دادن و مقایسه دانش آموزان و تعیین افراد قوی و ضعیف به کار برد.
۵۴- در ارزشیابی به نتیجه عملکرد شاگردان در پاسخ به سؤال های مطرح شده اکتفا نکنید.
۵۵- در ارزشیابی، خود را محدود به انواع تست های کتبی و شفاهی نکنید.
۵۶- ارزشیابی تدریجی و تراکمی، باید به طور غیرمستقیم و بدون اعلام قبلی صورت گیرد.
۵۷- ایجاد محیط رعب و وحشت برای امتحان، دانش آموزان مضطرب را مضطرب تر می سازد.
۵۸- انتظارات خود را از دانش آموزان در مورد امتحانات مشخص کنید.
۵۹- تأکید بیش از حد بر ارزش نمره بالا و منوط کردن ارزشمندی کودک به نتایج امتحانات وی، باعث بالا رفتن اضطراب در بچه ها می شود.
۶۰- نمره دادن فقط جزئی از فرایند ارزشیابی است.
۶۱- ارزشیابی باید بلافاصله پس از تعیین هدف های آموزشی معلوم شود.
۶۲- سؤال ها باید واضح و روشن طرح شوند و زیاد طولانی نباشند.
۶۳- امتحانات نباید بر تمام ضوابط و موازین آموزشگاه حکومت کند.
۶۴- هدف از ارزشیابی و امتحان،  شناختن و شناساندن است.
۶۵- نسبت به امتحان نگرش مثبت ایجاد کنید.
۶۶- موفق نشدن در امتحانات را نمی توان فقط به خود دانش آموز و فعالیت های او نسبت داد.
۶۷- شیوه پرسش خود را از مطالب تدریس شده، برای دانش آموزان مشخص کنید.
۶۸- جلسات امتحانی را با کلام زیبا و آرام بخش الهی شروع کنید.
۶۹- عدم موفقیت دانش آموزان را در امتحان، دال بر بدی شخصیت آنها ندانید.
۷۰- سؤال های امتحانی را با عنایت به هدف های رفتاری، طراحی کنید.
۷۱- هیچ یک از آزمون ها به تنهایی ارزشیابی دقیقی از فرایند یادگیری و پیشرفت تحصیلی به حساب نمی آید.
۷۲- ارزشیابی خود را به یک نوع وسیله سنجش محدود نسازید.
۷۳- در هر امتحان عدالت را حاکم کنید و شرایط یکسان برای همه به وجود آورید.
۷۴- اگر ارزشیابی به نحو شایسته انجام نگیرد، اثر منفی بر یادگیری می گذارد.
۷۵- آموزش و ارزشیابی باید هدف های یکسانی را دنبال کنند.
۷۶- هدف از امتحان، غافلگیر کردن دانش آموز نیست.
۷۷- یکی از ویژگی های ارزشیابی مطلوب، کارآمد بودن آن است.
۷۸- تعداد سؤال های مربوط به یک هدف و یک محتوا باید متناسب با اهمیت آنها باشد.
۷۹- یک آزمون باید قدرت تشخیص داشته باشد.
۸۰- در اجرای امتحان، نباید به «سرعت در پاسخ دادن» اهمیت زیادی داد.
۸۱- استفاده از چهار یا پنج نوع سؤال متفاوت در یک آزمون، امتیاز به حساب نمی آید.
۸۲- معلم نباید یک نوع سؤال را بر انواع دیگر برتری دهد و همواره از آن استفاده کند.
۸۳- سؤال های امتحانی را با دقت طرح کنید و به طور خوانا بنویسید.
۸۴- اگر دانش آموزان هنگام امتحان، سؤال داشته باشند، باید به آنها پاسخ داد، اما آنها را تشویق به سؤال کردن نکنید.
۸۵- خواندن سؤال های امتحانی برای دانش آموزان ضرورت ندارد، مگر دانش آموزانی که مشکل خواندن داشته باشند.
۸۶- تردید در روایی یک آزمون احتمال تقلب را افزایش می دهد.
۸۷- اضطراب زیاد در جلسه امتحان باعث افت عملکرد دانش آموزان می شود.
۸۸- دادن ضریب بیش تر به سؤال هایی که توانایی و استعداد مهم تری را می سنجند، منطقی است.
۸۹- نمرات خام هر امتحان در نفس خود معنای زیادی ندارند.
۹۰- یک آزمون هر اندازه هم خوب باشد اگر به نحو شایسته ای اجرا و نمره گذاری نشود، روایی و اعتبار آن به خطر می افتد.
۹۱- در آگهی هر آزمون، نتنها باید تاریخ برگزاری آن، بلکه تعداد سؤال ها و نوع آنها را نیز مشخص کنید.
۹۲- آموزش،  ارزشیابی و نمره گذاری باید هدف های یکسانی داشته باشند.
۹۳- تغییرات نظام آموزشی باید در راستای تغییر بنیادی نظام سنجش و ارزشیابی باشد.
۹۴- نمره خام به تنهایی بیان کننده میزان پیشرفت یا عملکرد دانش آموز نیست.
۹۵- به ارزشیابی در حیطه های نگرشی و مهارتی بیش تر توجه کنید.

۹۶- ارزشیابی باید بتواند فراگیران را در امر یادگیری کمک کند

+ نوشته شده توسط حمیدی -روان شناس بالینی در شنبه 12 بهمن1387 و ساعت |

 



امروزه آموزش و پرورش رسمی در پی آمادگی برای زندگی آینده از طریق یادگیری مفید و مؤثر است وکلا" تدریس عبارتست از:
تعامل یا رفتار متقابل معلم و دانش آموز بر اساس طرح منظم و هدفدار برای ایجاد تغییرات مطلوب و تسهیل یادگیری فرد و شناخت او از جهان است.
و تدریس خوب : تدریسی است که به خوب یاد گرفتن فراگیران کمک کند. در این فرایند یادگیرنده باید فعال باشد. به بحث بپردازد،مسائل را حل کند و با استفاده از راهنمایی های معلم به کسب تجربه بپردازد.
معلمان در حالی که به شاگردان در کسب اطلاعات ، مهارتها، راههای تفکرو ابراز نظرات خود کمک می کنند، باید به آنان نحوه ی یادگیری را نیز درس دهند.
چگونگی انجام تدریس اثر بسیاری بر توانایی شاگردان برای آموزش خودشان دارد . معلمان موفق تنها ارائه دهندگان مطالب نیستند بلکه آنان شاگردان خود را به تکالیف شناختی و اجتماعی وادار می نمایند و به آنان چگونگی کسب، ذخیره سازی و پردازش اطلاعات را می آموزند تا چگونگی فراگیری را یاد بگیرند و منابع را به طور مؤثر به کار ببرند.لذا نقش عمده تدریس ،خلق یادگیرندگان فعال ، خلاق و قدرتمند است.


توصیه هایی برای داشتن یک تدریس موفق و رضایت بخش

1- با توکل به خدا و نام خدا کلاس را شروع کنیم.
2- اخلاص در عمل تدریس و تقوا را رعایت کنیم.
3- زمان هر جلسه تدریس را در نظر داشته باشیم تا با کمی یا زیادی وقت مواجه نشویم.
4- وقت کلاس را به مطالب بیهوده و کم فایده صرف نکنیم.
5- سعی کنیم ساعت تدریس را تغییر ندهیم
.
6- به هنگام تدریس، نشاط روحی و عاطفی خود را حفظ کنیم.
7- با خوشرویی تدریس کرده و همواره چهره بشّاشی داشته باشیم.
8- احساسات و عواطف دانش آموزان را جریحه دار نکنیم.
9- تلاش کنیم فضایی عاطفی بوجود آوریم.
10- سعه ی صدر داشته باشیم و از فضل فروشی بپرهیزیم.
11- وفای به عهد، خوش قولی و تواضع در تدریس را از یاد نبریم.
12- به هنگام تدریس؛ آرامش خود را حفظ کنیم.
13- از قضاوت ناصحیح نسبت به دانش آموزان پرهیز کنیم.
14- اشتباهات خود را توجیه نکنیم.
www.zibaweb.com
15- از علماء ،بزرگان و شخصیتهای دینی با احترام نام ببریم.
16- از به کار بردن کلمات خارج از نزاکت بپرهیزیم.
17- پرگوئی نکنیم، در واقع آنقدر بگوئیم که می توانیم بشنویم.
18- رازدار و محرم اسرار دانش آموزان باشیم.
19- از تعصب بیجا بپرهیزیم.
20- از دانش آموزان توقعات بیش از اندازه نداشته باشیم.
21- رسا و روان بودن کلمات و جملات را رعایت کنیم.
22- از داشتن تکیه کلام پرهیز کنیم.
23- در تدریس ذوق و سلیقه به کار ببریم.
24- آرام و شمرده تدریس کنیم.
25- ساده تدریس کنیم ؛اما عمیق.
26- در املاء کلمات دقت کنیم و کلمات را صحیح روی تابلو بنگاریم.
27- ذوق و استعداد دانش آموزان را شناسایی و هدایت کنیم.
28- بین دانش آموزان رقابت سالم و مثبت ایجاد کنیم.
29- در برخوردها عدل و انصاف را رعایت کنیم.
30- به دانش آموزان توجه و نگاه یکسان داشته باشیم.
31- با دانش آموزان همدردی کنیم
.
32- از تشویق به موقع غافل نشویم.
33- سخن دانش آموزان را بی مورد قطع نکنیم.
34- کارها و فعالیتهای مربوط به کلاس را بین دانش آموزان تقسیم و به آنها مسئولیت بدهیم.
35- در هنگام موعظه ، خود را مخاطب اصلی قرار دهیم.
36- به مقررات محیط آموزشی احترام بگذاریم.
37- سعی کنیم کردار و رفتار خوبی از خود نشان دهیم.
38- پیش از تدریس، شناختی اجمالی از وضعیت ، موقعیت و سطح معلومات دانش آموزان بدست آوریم.
39- بیش از اندازه در کار دانش آموزان ، خود را دخالت ندهیم.
40- به کار خویش ایمان داشته باشیم.
41- سعی کنیم شخصیت علمی و اجتماعی خویش را پیش دانش آموزان سبک نکنیم.
42-مقررات خشک و افراطی را زا کلاس دور کنیم.
43- نسبت به فعالیت دانش آموزان بی تفاوت و بی توجه نباشیم.
44- در تدریس از گروه گرائی و خط بازی خودداری کنیم.
45- بر موضوعات درسی ، تسلط و از آن اطلاع کافی داشته باشیم.
46- در افزایش آگاهیها و محتوای علمی و درسی خود بکوشیم.
47- به سؤالات دانش آموزان با لحن خوب و مناسب پاسخ دهیم.
48- مطالعه پیش از تدریس و آمادگی قبلی جهت تدریس داشته باشیم.
49- برنامه ریزی درسی داشته باشیم.
50- از ابتکار و خلاقیت در تدریس استفاده کنیم.
51- از روشهای تدریس و نحوه ی به کار گیری آنها آگاه باشیم.
52- به کیفیت شروع ، ادامه و پایان درس توجه داشته باشیم.
53- به هنگام تدریس مطالب ، تنوع را فراموش نکنیم.
54- از تجربیات درسی و تدریس دیگران استفاده کنیم.
www.zibaweb.com
55- در هر درس مطالب نو وتازه ای بیان کنیم.
56- سعی کنیم دانش آموزان در ارتباط با درس فعالیت عملی داشته باشند.
57- دانش آموزان را نسبت به یادگیری درس تشنه کنیم.
58- در صورتی که احساس خستگی در چهره دانش آموزان مشاهده کردیم، از ادامه تدریس خودداری کنیم.
59- سعی کنیم همواره اشکالات تدریس خود را رفع کنیم.
60- موضوع و عنوان درس را در ابتدای تدریس مشخص و بازگو کنیم.
61- درس را مرحله به مرحله تدریس کرده و از شاخه به شاخه پریدن بپرهیزیم.
62- بیش از اندازه ی معمول به جزوه ، کتاب و یا متن درس نگاه نکنیم.
63- از طرح شبهات و اشکالات بدون جواب بپرهیزیم.
64- جمع بندی درس را در انتها فراموش نکنیم.
65- از داشتن لحنی یکنواخت و تن صدای ثابت بپرهیزیم.
66- در هنگام تدریس ، در یک مکان ثابت توقف نکنیم.
67- دقت کنیم تمرینها یا مسائل ( تکالیف) در حد توان دانش آموزان باشد.
68- در هنگام تدریس از وسائل و امکانات آموزشی موجود حداکثر بهره را ببریم.
69- در هنگام تدریس حتی الامکان از مثال استفاده کنیم.
70- خلاصه ی درس را در انتهای تدریس بازگو و از دانش آموزان نیز بخواهیم.
71- ظاهری آراسته و منظم داشته باشیم و در نظر بگیریم که زیبایی ، سادگی است .
72- در کارهایمان نظم داشته باشیم تا الگوئی مناسب برای دانش آموزان باشیم.
73- نتایج ازمونها را بررسی کنیم تا نقاط ضعف و قوت را بیابیم.
74- در هنگام خشم، بر احساسات و عواطف خود غلبه کنیم.
75- در تمام کارهای خود ، قاطعیت و برش داشته باشیم
.
76- دانش آموزان را در بالا رفتن از نردبان علم و دانش یاری کنیم.
77- در هنگام تدریس سعی کنیم تمام توجه دانش آموزان را به خود جلب کنیم.
78- فرصت انتقاد از خود را به دانش آموزان بدهیم.
www.zibaweb.com
79- از اینکه نسبت به پاسخگوئی به برخی از سؤالات قادر نیستیم ، هراس به خود راه ندهیم و به راحتی اقرار کنیم که پاسخ آن را نمی دانیم.
80- تجارب تازه خود را در اختیار دانش آموزان قرار دهیم و به یاد داشته باشیم که معلم هنرمند کسی است که با ایجاد شرایط و موقعیتهای مناسب آموزشی ، خود کمتر تدریس می کند ، ولی دانش آموزان بیشتر یاد می گیرند.

+ نوشته شده توسط حمیدی -روان شناس بالینی در شنبه 12 بهمن1387 و ساعت |

 

 

   
 

روان‌شناسان شناختی، به روش‌های مختلفی دست یافته‌اند که می‌تواند به نحو چشمگیری حافظه شما را تقویت کند. راهبردهایی مانند بسط، مرور ذهنی و وسایل یاد یار می‌توانند به شما در بهتر به خاطر سپردن آنچه مطالعه می‌کنید کمک کنند. به خدمت گرفتن چند تا از این راهبردهای اثبات شده در هنگام مطالعه می‌تواند تفاوت بارزی در عملکرد درسی و نتایج امتحانی شما به وجود آورد.

در این زمینه، دو تا از مهم‌ترین کارهایی که می‌توانید بکنید، یکی اجتناب از حفظ کردن و با عجله آماده شدن برای امتحان و دیگری یک خواب خوب شبانه است. پژوهش‌ها نشان می دهد که شب تا صبح درس خواندن، روش بسیار غیرموثری برای یادگیری معلومات جدید است و خواب می‌تواند به استحکام حافظه و عملکرد بهتر در امتحان کمک کند.

در حوزه روان‌شناسی شناختی، چند راهبرد مختلف برای تقویت حافظه وجود دارد که اثر بخشی آن‌ها مورد آزمایش قرار گرفته و به اثبات رسیده است. در این مقاله با برخی از این روش‌ها آشنا می‌شویم:

1- توجه خود را بر روی آن چه مطالعه می‌کنید متمرکز سازید
توجه یکی از مؤلفه‌های عمده حافظه است. به منظور آن که اطلاعات از حافظه کوتاه مدّت به حافظه بلند مدّت منتقل گردند، شما باید به طور فعّال به آن‌ها توجه کنید. سعی کنید در محیط‌هایی بدون سر وصدای موجب حواس‌پرتی مثل تلویزیون، موسیقی و ... مطالعه کنید.

2- از حفظ کردن مطالب و با عجله برای امتحان حاضرشدن بپرهیزید
جلسات منظمی برای مطالعه در نظر بگیرید. مطالعه مطالب در طول چند جلسه، زمان کافی برای پردازش مناسب اطلاعات را در اختیار شما قرار می‌دهد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که دانش‌آموزانی که به طور مرتب مطالعه می‌کنند بسیار بهتر از کسانی که تمام مطالب را در یک جلسه طولانی مطالعه می‌کنند، مطالب را به یاد می‌آورند.

3- اطلاعاتی که مطالعه می‌کنید را سازماندهی کنید
پژوهشگران دریافته‌اند که اطلاعات در حافظه به صورت خوشه‌ای سازماندهی شده‌اند. شما نیز می‌توانید به بهره‌گیری از این ویژگی به ساختاردهی و سازماندهی مطالبی که مطالعه می‌کنید بپردازید. سعی کنید مفاهیم و عبارت‌های مشابه یا مرتبط را با هم گروه‌بندی کنید.

4- از وسایل یاد یار برای به خاطر سپردن اطلاعات استفاده کنید
منظور از وسایل یادیار، روشی است که دانش‌آموزان معمولاً از آن‌ها برای یادآوری مطالب کمک می‌گیرند. برای مثال، شما می‌توانید عبارتی که باید به یاد آورید را به چیزی که خیلی برایتان آشناست مرتبط سازید. بهترین یادیارها آن‌هایی هستند که تصورات مثبت، شوخی‌ها یا چیزهای تازه و ابتکاری را به خدمت می‌گیرند. مثلاً قافیه یک شعر، یک آواز و یا یک جوک ممکن است به شما در به یادآوردن بخش خاصی از اطلاعات کمک کنند.

5- اطلاعات را در ذهن‌تان بسط دهید و مرور کنید
برای به خاطر آوردن اطلاعات، شما باید آنچه مطالعه کرده‌اید را در حافظه بلند مدّت خود قرار دهید. یکی از موثرترین روش‌ها، بسط و مرور نام دارد. یک مثال از این روش این است که ابتدا تعریف عبارت‌های کلیدی را بخوانید، سپس با دقت بیشتر آن تعریف‌ها را مطالعه کنید و سرانجام به مطالعه تشریح جزئیات معنی آن عبارت‌ها بپردازید. پس از چند بار تکرار این فرایند، یادآوری این اطلاعات بسیار بهتر و آسانتر خواهد شد.

6- اطلاعات تازه را با چیزهایی که قبلاً می‌دانستید ارتباط دهید
هنگامی که مطالب ناآشنا و تازه‌ای را مطالعه می کنید، مدتی را به فکر کردن در مورد این که این اطلاعات چه ارتباطی با دانسته‌های قبلی شما دارد اختصاص دهید. با ارتباط برقراری کردن بین ایده‌های جدید و دانسته‌های موجود قبلی، احتمال به خاطر آوردن اطلاعات تازه به نحو چشمگیری افزایش خواهد یافت.

7- مفاهیم را در ذهن‌تان مجسّم کنید
بسیاری از افراد با مجسّم کردن اطلاعاتی که مطالعه کرده‌اند، قدرت حافظه و به یادآوری خود را بهبود چشمگیری می‌بخشند. به عکس‌ها، نمودارها و سایر تصاویر کتاب‌های درسی‌تان توجه کنید. حتی اگر چنین تصاویری وجود ندارد می‌توانید خودتان ایجاد کنید. در حاشیه یادداشت‌هایتان شکل یا نمودار بکشید یا از ماژیک‌های رنگی برای برجسته‌سازی و گروه‌بندی مطالب مرتبط استفاده کنید.

8- مفاهیم جدید را به فرد دیگری آموزش دهید
پژوهش‌ها نشان می دهد که خواندن مطالب با صدای بلند، در به خاطر سپردن آن‌ها بسیار موثر است. روان‌شناسان همچنین دریافته‌اند که در صورتی که دانش‌آموزان به «تدریس» مفاهیم جدید به دیگران بپردازند، درک و یادآوری آن‌ها بهبود پیدا خواهد کرد. شما می‌توانید با آموزش دادن مفاهیم و اطلاعات جدید به دوست یا همکلاس خود، این رویکرد را امتحان کنید.

9- به اطلاعات پیچیده توجه بیشتری کنید
آیا تا کنون متوجه شده‌اید که به یاد آوردن اطلاعات ابتدایی یا انتهایی یک فصل، گاهی چقدر آسانتر است؟ پژوهشگران دریافته‌اند که موقعیت قرار گرفتن اطلاعات می‌تواند در به یادآوردن آن‌ها نقش داشته باشد. در حالی که به یاد آوردن اطلاعات میانی ممکن است دشوار باشد، شما می‌توانید با صرف وقت بیشتر و مرور اطلاعات از اوّل و یا تجدید ساختار اطلاعات، بر این مشکل فائق آیید. هنگامی که به یک مفهوم پیچیده و سخت برخوردید، زمان بیشتری را صرف به خاطر سپاری آن کنید.

10- روش مطالعه خود را تغییر دهید
یک راه عالی برای افزایش قدرت یادآوری مطالب، تغییر گاه به گاه روش مطالعه است. اگر به مطالعه در یک مکان معین عادت کرده‌اید، سعی کنید جایتان را عوض کنید. اگر بعد از ظهرها مطالعه می‌کنید، هر روز صبح چند دقیقه‌ای را به مرور اطلاعاتی که روز قبل مطالعه کرده‌اید اختصاص دهید. با افزودن یک عنصر جدید به جلسات مطالعه خود می‌توانید اثربخشی تلاش‌هایتان را افزایش دهید و قدرت یادآوری خود را بهبود بخشید.

ترجمه: کلینیک الکترونیکی روان‌یار

منبع

“Top Tips for Improving Memory”,
http://psychology.about.com

+ نوشته شده توسط حمیدی -روان شناس بالینی در شنبه 5 بهمن1387 و ساعت |